Bever Ouder Kamp 2009 - Ratatouille

vrijdag, 26 juni 2009 22:22

Eindelijk was het dan zover: 19 juni! Bever-Ouder kamp bij de Valkeniers. Bekijk hier de foto's!

Maanden van te voren begon het rumoer al, vooral op het schoolplein van ?t Klinket. Zowel bij de kinderen als bij de ouders. In de auto?s en op weg naar het verre Veere. Aangekomen op het kampterrein betraden de bevers met ouders ?Restaurant Gusto?s?, waar ze getrakteerd zouden worden op een heerlijk maal van gesouffleerde aardappelschijfjes met gepocheerde gehaktballetjes, vergezeld met een ?frites des l?gumes?.

Maar gillend loopt de chef-kok het restaurant in: er is te weinig personeel. Stuntelend verschijnt ineens Luigini op het toneel. Hij is gestrest (want te laat) en lomp, wat geen goede combinatie is voor domme jongens. Met de hulp van Remy onder zijn koksmuts, verschijnt er toch een heerlijke maaltijd op tafel. Met ronde buikjes zien de gasten van het restaurant ineens een kok binnen komen met een wel heel vals gezicht. Enkele minuten daarna loopt Luigini al zoekend door het restaurant en komt tot de conclusie dat Remy spoorloos verdwenen is. Verdrietig zoekt Luigini samen met de bevers het kampterrein af, tot de ontdekking komend dat er overal spekjes in bomen hangen. Het spoor volgend belanden we bij Emile, de vadsige broer van Remy. De rat blijft maar (vr)eten, maar helpt ons na vele krekkers, ploppen en magnetron pliepjes door het vinden van een brief van Remy. Hij is gevangen genomen en opgesloten! Oooh nee! Of we maar een flinke fuif willen geven, zodat de slechterik van het verhaal niets doorheeft.

Onder leiding van Geer en Goor wordt er een spectaculaire avond neergezet, met dansjes, gitaarspel en als klap op de vuurpijl een vliegtuigongeluk. De bevers worden stuk voor stuk naar bed gezongen, waarna een lange nachtrust volgt.

Zaterdag worden de gasten tijdens het ontbijt gestoord door Luigini: hij heeft Remy gezien. Vol verwachting rennen de bevers het bos in om daar helaas helaas Emile aan te treffen. Emile is pizza aan het eten, maar Remy heeft een boodschap achtergelaten in de pizzadoos. Iedereen moet meedoen met alle spelletjes en oren en ogen wijd open houden. Dan komen we er wel achter waar hij zit verstopt. De keurmeesters laten bevers en ouders meel smokkelen door het Veerse bos, waarna Skinner (the bad guy) het zweet op ieders voorhoofd doet staan door een keiharde estafette. Maar het loont: de bevers vinden rattengif (arsenicum voor ingewijden) in de tas van Skinner. Door hem te volgen vinden we Remy, die professorisch vastgesnoerd zit in de bush-bush.

Een geweldig en spectaculair einde, afgesloten met warme knakworsten op brood. Wat wil een bever nog meer?

Verhaal ouders?

Kan die scouting niets beters verzinnen. Een kamp voor bevers, waar ik aan mee moet gaan doen? Dacht het toch even niet. Kunnen ze die kinderen niet zelf vermaken voor ??n nachtje. Maar als snel komen de verhalen op het schoolplein: Petertje, petertje, je moet wel minimaal een paar six-packs bier meenemen. Ok, dan toch maar toegeven en vrijdag namiddag in de auto om een nachtje over te blijven in Veere.

Daar aangekomen al het eerste incident. De kampbeheerster (later Pyjama) wilt niet dat er met stenen het Veerse meer in wordt gegooid ?n dat er van de boten wordt afgebleven. Terwijl de bevers, gewend aan regels door hun geweldige opvoeding, dit met alle respect willen opvolgen, is er een eerste glimp van baldadigheid te bespeuren onder de ouders.

Na het eten een wandeling in het bos. Met een rood sexy kooktopje eindigden sommige ouders bij Emile. Eindelijk een leuke rol en nog goed gespeeld ook. Als de kinderen maar plezier hebben. Tijdens de bonte avond een ware tweestrijd tussen de mannen (het is moeilijk bescheiden te blijven) en de vrouwen (stil aan de overkant). Al snel verdwenen de kinderen richting slaapzaal en verlieten de ouders deze om zich een warm plekje te verzekeren rond het kampvuur.

Twee kratten jupiler en vier flessen wijn verdwenen voordat men er erg in had. De hoeveelheid geconsumeerde alcohol volgde dezelfde stijging als de gezelligheid en sfeer. Naast de sullige en uiterst politiek correcte antwoorden wie je het leukst in de kring vond, bleek vooral de vraag ?Wat is je favoriete TV-programma? tot veel menselijk inzicht te leiden. CSI, een kookprogramma en Sterretje gezocht zijn natuurlijk ook fantastische programma?s.

Maar wie is die man met die zaklamp op zijn voorhoofd? Hij staat al een tijdje te kijken. Dit is Piet, roept een ouder. Nee, zegt de man, ik ben Ed. Ooooooh, Ed, roept iedereen in koor. Ed is kampbeheerder. Een strikte, verantwoordelijke en gevoelige man, die zich niet weet te kleden en vergeten is dat een zaklamp op je voorhoofd niet de uiterste vorm van aantrekkelijkheid is. Brand los, Ed. Ed stoort zich aan de lachsalvo?s. Ze zijn te hard en getuigen van te veel gezelligheid. Dat is prima ?s middags, maar ?s avonds om ??n uur kan dat ?cht niet. Daarnaast zouden we wat meer energie kunnen steken in het kleiner maken van het hout op het vuur. Die steekt op sommige plekken uit: levensgevaarlijk! Zeker als er twintig mensen omheen zitten.

Ed bleek te werken als een lucifer die het vuurwerk der baldadigheid aansteekt. Wat kunnen ouders slecht tegen regels zeg. Gelukkig hebben we die problemen met de kinderen niet. Gertje bleek zonder Samson ook prima sfeer te kunnen cre?ren, zeker tijdens het bezoek van de tweede kampbeheerder of liever gezegd kampbeheerster. Pyjama?of is het nou Piano? Ik weet het niet meer. Een geniale ingeving deed Pyjama neerdalen binnen de kampvuurkring. Ze werd al struikelend voorzien van een glaasje witte wijn uit het twee liter pak. En bleek de spelletjes ontzettend leuk te vinden. Het kan raar lopen met kampbeheerders. Nadat onze Psycholoog, hoewel af en toe met een scherp randje, ons groepsprobleem kon oplossen, werd het tijd voor een aantal ouders om af te haken. Drie uur ?s nachts geeft dat voor de meeste van hen voldoende respect. Meerdere malen werd geroepen: ik ben in geen jaren z? laat naar bed gegaan. Na het terugbrengen van de stoeltjes, verzonken alle deelnemers in een diepe, korte slaap.

Zaterdagochtend, veel te laat naar bed gegaan, niet mijn eigen huis en tuin, gillende kinderen, het leven is wel eens mooier geweest. Dat straalde ook af van het merendeel van de ouders aan de ontbijttafel. Rustig werd achter de kinderen aangedribbeld, tot een aantal ouders wel heel letterlijk aan elkaar verbonden werd. Gewapend met een rauw ei werd de estafette glansrijk gewonnen door het kleine grut. Het zou snel de climax van het kamp naderen, Remy werd gevonden diep in de bossen, waarna de ouders terugkeerden naar het gebouw. Op het grasveld werd een heerlijk broodje Knak gegeten, waarna iedereen (na het bedanken van alle scouting arbeiders) zijn weg vond richting de auto. En waarschijnlijk is de zaterdagavond voor het grootste deel gevuld met bijslapen?we zijn ook de jongste niet meer.

Door Erik van Beek...